Vandaag precies 6 jaar geleden schreef ik onderstaande column. Met Proof in mijn gedachten pakte ik hem er vandaag nog eens bij en besloot deze op de moderne manier nogmaals te delen met de rest van de wereld.
Jan
31
De redding.
Ze kroop tegen me aan, sloeg haar arm om me heen en leek vrijwillig mee te gaan op de trip waar ik me op dat moment in begaf; een hele slechte. Ik voelde het, maar vond er niets van. Niet lief, niet teder, maar ook niet bezwaarlijk. Ik was per slot van rekening bij haar beland omdat mijn instinct zei dat zij mij kon redden, meer niet. Geen enkele seconde had ik hieraan nagedacht, laat staan over getwijfeld. Ik zweette me kapot, en het leek net of er een film op repeat stond. Ik was het kleine, ondeugende jochie. De Ciske van het dorp. Keer op keer had ik dingen geflikt die niet door de beugel konden, en telkens weer had ik me daar op de een of andere manier uit kunnen redden. Tot deze trip, nu was de grens bereikt. Elke keer als ik ook maar een fractie twijfelde aan mijn eigen oprechtheid, werden de mensen in mijn droom groter en groter. Zo groot dat ze alles verdrukten dat in hun omgeving was, zoals dat kleine, ondegeunde jochie. Elke keer als de film zich afspeelde, voelde ik de pijn, de verdrukking. Ik gilde als een wijf, trok me los van alles in mijn buurt en eindigde al kotsend nog geen meter verder bij een emmer die zij daar voor me had neergezet. Read the rest of this entry »
Jan
30
De doc.
Levensfaseproblematiek. Het was zijn antwoord op mijn vraag waarom ik me in de loop der jaren alleen maar dommer, in plaats van slimmer was gaan voelen. 10 jaar geleden keek ik in mijn glazen bol en had gezien dat ik anno 2011 een topbaan had, een mooie leasebak voor de deur en een lieve vrouw op de bank met een Ikeagids op haar schoot. Ze was bezig met de inrichting van de kinderkamer. Ik zou op elke vraag een antwoord hebben, vergat nooit een verjaardag, bracht mijn schoonouders midden in de nacht naar Schiphol als het moest en flirtte stiekem met de interieurverzorgster. Maar alleen als mijn vrouw niet keek natuurlijk.
Ik had mezelf niet om acht uur ‘sochtends bij mijn huisarts zien zitten na een dag van 36 uur, met een caffeine-overdosis, een drie weken oude baard en verfvlekken op mijn kleren. Laat staan dat ik het woord levensfaseproblematiek kende. Ik keek de middelbare huisarts, slapjes hangend in zijn versleten bureaustoel, glimlachend aan toen ik de term tot drie keer toe luidkeels herhaalde.
“levensfaseproblematiek, levensfaseproblematiek, levensfaseproblematiek.”
Oct
8
Whoa, is het echt? Doet men in de Nederlandsche Hiphop-scene aan vriendjespolitiek? #nevernooitvriendje roepen wij uit den volsten borst! Voor de vorm dan, dat dan weer wel. Want sekersteweters dat @DiggyDaan mensen voortrekt in deze showbizz. #djoh! Een van die dudes die je vriendje mag noemen is Jelte van der G, hier op de foto met Ali Bizzo, en hier zelfs met hottie Froukje. (#truepicca) Deze showbizzman staat ook wel bekend als de Minister van Binnenlandse Zaken. Enniewees, samen met hem maakt @DiggyDaan morgen weer een radioprogrammaatje op 538 Juize, waar ze (#multinational-taal) van achter de geraniums lekkah veel Niederlandische plaatjes draaien en ouwenelen over de polderrap. #geenstress, je hoeft geen rubberen kaplaarsjes aan om creditable te kunnen luisteren, dat mag je ook gewoon doen met je rugtas en je hoody. Check 538 Juize Binnenlandse Zaken met Jelte, zaterdag vanaf 20u hiero. #lekkerbezig!
Oct
6
Woei, feiten. Gewoon, plat als de polder, geen poespas en niet te ontkennen. De waarheid als een koe. #Nottebelieven maar het is echt zo. Net als die dingen die Philip Freriks je ooit vertelde. Dit keer over Ali B, Pete Philly, Sticks & A.R.T. en Jan Peter Balkenende. Ok, die laatste is een leugen. #notalseenkoe dus. Read the rest of this entry »
Oct
6
Whoa, zal je net zien he; zeik je op alles wat er allemaal wel niet fout is in het polderrapknuffelcomitee, besluit je dan maar zelf het heft of, in dit geval, de pen in handen te nemen, moet je nog je woorden nakomen ook. #wateenkutleven. Yes, interviews zijn naar de bescheiden mening van zowel de hoofd-, eind- én bureauredacteur van DiggyDaan.nl (multinational, wereldwijd enzo, red.) te veel een promotieplatform voor artiesten. Meneer met de pet op alias de journalist alias de vragensteller vergeet nog wel eens die ene kritische noot. No problemo natuurlijk, de fans zullen het toch nooit met je eens zijn. Maargoed, doe-het-zelf-er @DiggyDaan is here to save the polder. #jeej. Read the rest of this entry »
Oct
5
#Jeej! Kleine Viezerik ken je misschien als de man die net als Kempi nooit voor een nine-to-five-job in aanmerking zal komen. Of misschien als die ene gast uit de clip van Dio’s “Cool” remix. De echte kennert zegt #ikkenhem als moordenaar van Sir OJ’s album “Goed Ontmoet”. Mister Viezerik is op dit moment gesigned bij de firma Pitu Records, volgens geruchten eigendom van de baas van deze toko. #nottebelieven maargoed, al het witteboordengeld is welkom. #liefde Read the rest of this entry »
Oct
5
Lady’s en humans, mensheid en huisdieren, kinderen en playmobielpoppetjes, WE GOT HIM!
#Nottebelieven, maar het is echt zo; nog geen dag na de eerste “echte” post op deze website, zit er in de mailbox een bericht waar de gemiddelde redacteur een nat prutje van krijgt. Niet het zoveelste haatmailtje over de moeilijke woorden die gebruikt zijn, ook geen ophemelerig mailtje dat je uitprint en boven je grijze bureau aan de prikwand hangt. Niets van dat alles. #echo. Hét ultieme bericht dat een bureauredacteur kan krijgen is namelijk een persbericht. Je weet wel, zo’n bericht vol superlatieven over iets of iemand die weer eens wat te promoten heeft. Waarom? Omdat dat namelijk veel makkelijker copy-paste dan een tekst die je zelf moet bedenken. #djoh! Read the rest of this entry »
Oct
4
#Nottebelieven, maar het is echt waar. Een droom is werkelijkheid geworden. Dat waar ik jaren lang keihard voor werkte, uren lang, dagen lang, nachten doorhalend, zwetend in mijn eigen ochtendurinevlekken, dat is nu eindelijk bereikt: ik ben onafhankelijk journalist. Jazeker, niets meer en niets minder. Niet zomaar een journalist, maar en on-af-han-ke-lijk journalist. Ge-wel-dig. Niet dat ik een diploma heb die hier ook maar iets mee te maken heeft, #geenstress. Sterker nog; ik heb niet een diploma in welke richting dan ook. Wel heb ik en webadres en een typemachine, het schijnt dat dat genoeg is. #jeej Read the rest of this entry »